Op een zinderende 18 juli 2026 ontving O15 van Graaf Willem II VAC het bezoekende FC Oegstgeest op De Roggewoning. Met twee periodes van elk twee minuten stond er dus een heus episch treffen op het programma — de spanning was om te snijden, al had een keukenmesje er waarschijnlijk mee volstaan.
Beide ploegen lieten er geen gras over groeien, al leverde dat opvallend weinig op: de bal vond de weg naar het net namelijk met de frequentie van een luie postbode op een regenachtige maandag. Graaf Willem II VAC drong aan, FC Oegstgeest counterde, en ergens daartussenin vloog de tijd voorbij alsof die zelf ook het voetbal beu was.
Na vier hartstochtellijke minuten — vier! — eindigde het spektakel in een keurige 0-0. Geen doelpunten, geen winnaar, maar ook geen verliezer. Het team van De Roggewoning mag met opgeheven hoofd de kleedkamer in: de nul werd gehouden, het doel bleef schoon, en de spelers bewezen dat verdedigen ook een kunst is.
Kortom: weinig goals, veel karakter. En laten we eerlijk zijn — 0-0 is ook gewoon een palindroom. Dat is toch iets.